تحلیل وضعیت شاخص های اجتماعی توسعه پایدار در محلات قدیمی شهر کرمانشاه

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 عضو هیئت علمی گروه پژوهشی جامعه شناسی، سازمان جهاد دانشگاهی استان کرمانشاه

2 عضو هیئت علمی و مدیر گروه پژوهشی جامعه شناسی، سازمان جهاد دانشگاهی استان کرمانشاه،

چکیده

پایداری اجتماعی یکی از سه  ضلع مفهوم توسعه پایدار است که اشاره به ارتقاء شاخص‌های اجتماعی توسعه دارد. توسعه پایدار خود وضعیتی است که در آن کاستی‌های زیست‌محیطی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی به نحوی از بین می‌روند که همه اقشار جامعه به‌طور مساوی از آن بهره‌مند شده و نسل آینده نیز در تنگنا قرار نگیرد. پایداری اجتماعی محلات شهری از آن‌رو مهم است که دوام و بقاء زندگی اجتماعی در شهر را تأمین می‌کند. در این مقاله، شاخص‌های اجتماعی پایداری محلات شهری به روش پیمایشی در سه محله قدیمی فیض‌آباد، چنانی و برزه‌دماغ در شهر کرمانشاه مورد مطالعه قرار گرفت. شاخص‌های مذکور در سه محله مقایسه شدند و در ارتباط با ویژگی‌های فردی و جمعیتی ساکنان محله‌های مورد بررسی قرار گرفتند. روش پژوهش کمی بوده و اطلاعات مورد نیاز با استفاده از یک پرسش‌نامه محقق ساخته از نمونه‌ای 400 نفری از ساکنان 18 سال به بالای محله‌های مورد بررسی به‌دست آمده است. روش نمونه‌گیری تصادفی سهمیه‌ای بوده است. براساس نتایج پژوهش، وضعیت هیچ‌یک از شاخص‌های پایداری اجتماعی در محله‌های مورد بررسی چندان رضایت‌بخش نیست. مشکلات موجود در این زمینه عبارتند از: 1-مشکلات کالبدی، شامل سه شاخص امنیت، عدالت، سرزندگی، 2-مشکلات مدیریتی، در بر گیرنده شاخص‌های امنیت، عدالت، سرزندگی و بهداشت و 3-مشکلات اجتماعی-فرهنگی، شامل شاخص‌های مشارکت، امنیت، هویت، سرمایه اجتماعی و بهداشت و سلامت. به‌نظر می‌رسد اکثر مشکلات یاد شده به نوعی پیامد نقصان در روش‌های مدیریتی جاری بوده و درصورت اصلاح رویه‌ها و تغییر رویکرد از مدیریت بالا به پایین به مدیریت از پایین به بالا و استفاده از ظرفیت مشارکت‌های محله‌ای در تعیین سیاست‌ها و اجرای آن‌ها این مشکلات نیز مرتفع شوند.

کلیدواژه‌ها